فراقش را تحملّی نیست

یکی از آهنگهایی که من رو خیلی به چالش کشید.بیت خیلی جالبی داره و همونطور که کلمهی freedom توش تکرار میشه یه سری صداهای خاص هم تکرار رو ادامه میدند که بیت جذابی ساخته و مغزم از تکرار این آهنگ خسته نشد.موضوهایی که Pharrell Williams برای آهنگهای انتخاب میکنه چیزهایی هست که ما از درونمون دوستشون داریم خوشحالی، آزادی کی میدوه شاید اسم آهنگ بعدیش dream بود :))حقیقتاً فهمیدن آهنگ برای من سخت بود برداشت درست یا غلط خودم رو مینویسم !FreedomPharrell Williamsقصد ترجمه متن رو ندارم چون بنظرم ترجمش ساده هست و مفهومها بیشتر مهم هستند.و اینکه حس میکنم یه سری تفکرات مذهبی توی این شعر هست و خیلی علاقه ندارم اونطوری ورود کنم و تفسیر خودم ممکنه یه مقدار از تفسیر خواننده فرق کنه :-؟ :-))Hold on to meDon't let me go?Who cares what they see?Who cares what they knowفکر میکنم منظورش اینه که این که توجه میکنیم که مردم چی میبینند یا چه چیزی یدونند باعث میشه که کاری رو انجام ندیم یا جایی نریم و به طور کلیتر اینکه دیگران چه فکری میکنند باعث از بین رفتن آزادی میشه.Your first name is FreeLast name is DomWe choose to believeIn where we're fromاسمش آزادی هست و فامیلش قضاوت؛ قضاوتی که دنبالشه و آزادی رو سلب میکنه در واقع این ما هستیم که با نحوه تفکرمون مقدار آزادیمون فراقش را تحملّی نیست...

خیلی وقت هس که دوست داشتم این سوسیسها رو امتحان کنم ولی خب فرصتش نمیشد و همهجا هم گیر نمیومد تا بالاخره فرصتش شد و گرفتم حقیقتاً هم گرون بود :/ و علت گرونیش هم درک نکردم که چرا از سوسیسی که ادعا میشه از گوشت هست گرونتره :)) به هر حال برای سرخ شدن به زمان خیلی کمی نیاز داشت و من با کره سرخ کردم و قارچ و فلفل دلمه هم ضمیمه کردم :-" بعدش کلی کنجد خام داشتم ریختم تو ساندویچ :)) طمعش هم درست مثل همون طمع سوسیسهای 60 درصد بودش حتی همونقدر هم تشنهام کرد :)) در کل حس بهتری داشتم خوشمزه بود (چون خودم درست کرده بودم :)) ) ، حیوانی به خاطرش کشته نشده بود و از خشونت به دور بود.در دنیایی که خشونت خودنمایی میکنه و برای سادهترین انتظارها باید جنگید و تعجب میکنم که چطور قدرت آدمها رو پلید چشمها رو کور و قلبها رو از هم دور میکنه. و این بیگناهان هستند که قربانی میشوند به جرم هیچی یا انجام دادن سهم خود در این دنیای موقت. مادر، پدر یا حتی دوستی که قلپش در تکاپوی حیات سالم نزدیکانش هست چون یه عده قدرتمندرند این حق رو بخودشون میدند راه بقاشون رو اینطوری انتخاب کنند که آزادیها رو سلب و صعیفترها رو طعمه خودشون میکنند. اینکه گوشت نخوریم یه انتخاب هست که وقتی قدرتمندتر هستی راهی رو انتخاب کنی که درستتر به نظر میاد قدرتی که باعث میشه آدم به همنوع خودش رحم نکنه. فراقش را تحملّی نیست...

خیلی کم پیش میاد فیلمی که بتونه هم شما رو هم بخندونه و شادتون کنه، احساساتی کنه، به گریه بندازه و به فکر فرو ببره. از دیدن فیلم لذت بردم و دوست دارم باز هم ببینمش.La La Land2016 ‧Damien Chazelleاگه فیلم whiplash رو دیدید و دست داشتید به مراتب باید این فیلم رو خیلی بیشتر دوست داشته باشید. در واقع وقتی این فیلم رو میدیدم whiplash جلوی چشمهام بود؛ La La Land پختهتر نسبت به فیلم قبلی Damien داره در whiplash یه پسر سرکش داریم که رویاش یه درامر بزرگ شدن هست و واسه این مسئله از خیلی چیزها میگذره و تا میتونه تلاش میکنه؛ فقط یک بعد داره و اون موفقیت و رسیدن به چیزی که آرزوش داره که فکر میکنم اقتضای سنش باشه امّا در La La Land ما با شخصیتهای مواجه هستیم که رویاهاشون خیلی معمولتر از رویای شخصیت فیلم قبلی هست به این منظور که نمیخوان از بهترینهای توی جهان بشند ولی میخوان اون حرفهای داشته باشند که عاشقش هستند.علاوه بر داشتن این آرزوها درگیریهای زندگیشون تک بعدی نیست در این فیلم احساسات بین دو جنس مخالف رنگ خیلی زیبایی به خودش گرفته شخصیتها فقط به موفقیت خودشون نمیاندیشند. گاهی وقتها بازیگر چنان فیلم رو قشنگ بازی میکنه که انسان فراموش میکنه داره فیلم میبینه و وقتی فیلم تمام میشه دوست داره که بلند شه و برای اون بازیگر دست بزنه درست مثل بازی که Michael Keaton در فیلم Bir فراقش را تحملّی نیست...